martes, 10 de agosto de 2010

Una tarde de toros

ASIER ARANBARRI. Portavoz de EAJ/PNV en Juntas Generales

Ni soy un aficionado a los toros ni un entendido. Mi única cita en los ruedos coincide con la Feria de San Ignacio de Azpeitia, a la que acudo una tarde al año, y con el pañuelo blanco en los bolsillos (por cierto nunca me atrevo a sacarlo).

Estuve hace unos días, muy bien acompañado por unos amigos, y esta vez acudí a la Bombonera con el propósito de salir con una clara conclusión acerca de si aquello era un espectáculo, una fiesta o una masacre en la que los gladiadores de la Antigua Roma se transforman en figuras dentro del traje de luces. Estoy convencido de que las corridas, pese a quien le pese, están condenadas a desaparecer. También se prohibió fumar puros en los frontones… Pero cuando vi al gran triunfador de la feria, a Aguilar, un joven que apenas supera la veintena y metro cincuenta de estatura frente a uno de los bestias que cría la famosa ganadería Palha, mirándose el uno al otro, la igualdad se hizo presente. El animal con sus cuernos afilados, el torero con su espada. Aguilar debió pensar que aquella era una bella tarde para morir, como le escuché decir una vez a José Tomás. Sorprende. Porque a la mayoría la muerte nos pillará en un momento en el que no nos viene nada bien, ¿verdad? Hubo cornadas ésa y la tarde anterior. También alguna vuelta al ruedo al toro. Supongo yo que en los mataderos no honrarán a ningún animal… Pero dejando a un lado la polémica que se ha creado en torno a los toros debido a su prohibición en Cataluña, lo que me llamó la atención es que Aguilar saltó a los ruedos dispuesto a todo. Con esa inocencia juvenil que tan poco nos dura en la vida. Las figuras con renombre no se la juegan en una plaza de tercera, al igual que no era lo mismo ver a Indurain en la Vuelta al País Vasco o en el Tour. En el toreo se ve claro. Tiene que demostrar más el recién iniciado. Tiene que salir a por todas. El Cid no toreó un Palha en Azpeitia, aunque tampoco se libró de una cornada. Un espectador lo calificó de exhibicionista porque tuvo que matar al toro con sus partes pudientes al aire, para gozo de alguna que otra señora. Pero a lo que iba. Lo que pasa en la plaza de toros –que los grandes en Azpeitia quieren gatos en lugar de toros- pasa en todos los ámbitos de la vida. Es el joven que quiere conseguir algo, quien más tiene que demostrar. Por eso, tenemos que confiar en nuestra juventud. Porque lo que vale es el esfuerzo. La capacidad de quien mira al de enfrente con humildad. Sin subestimarlo. De igual a igual. Y sin morir matando.

Leer más...

viernes, 6 de agosto de 2010

Duela hamar urte… Joxemari gogoan


ASIER ARANBARRI. Portavoz de EAJ/PNV en Juntas Generales

Oraintxe nagoen leku berean nengoen Joxemari Kortaren hilketaren berri jaso nuen egun hartan. Barrua hautsia, puskatua, desegina sentitu nuen. Segidan elkartasuna sendiarekin. Jarraian gorrotoa. Ba al leike! Zergaitik? Horrenbeste bider nere buruari egindako erantzunik gabeko galdera. Ez baidago zergaitirik horrelako hilketa baten aurrean. Bonbek eta tiroek ukitzen duten guztia zikintzen dute.

Egonezina konpartitu nahian gogoan ditut bereziki Zumaiko manifestazioa eta Zestoako plenoa. Hemen ere beti galdera berdina. Noiz arte? Ez al dute hauek herria entzuten? Ez al dute hauek herriaren nahia errespetatzen? Erantzuna errepikorra baina bakarra: ez, ez, ez. Noiz arte?

Hala ere gauz batek pozten nau, gauz batek ematen dit itxaropena, asko gainera. Autopistatik Zumaira begirako errebuelta famatua hartzean Korta enpresa zutik ikusteak. ETAk Joxemari erahil zuen baina Korta zutik dago.

Ez nuen Joxemari ezagutzeko parada izan, baina bai ondoren bere bizitza irakurtzekoa. Herriko ekintzailea izan zela esan dezaket huts egiteko beldurrik gabe. Berdin da, herriko festetan, txirrindularitza, euskararen alde, enpresan edo familian. Familiarentzat harro egoteko gizona eta ondorengoentzat eredua. Euskadik Korta asko behar ditu. Asko. Hau idaztean, ETAk eraihildako Inaxio Uria datorkit burura. Beste eredu bat. Ezereztik, borondatez, asmoz eta egitez sortutako gizonak. Eta honekin bere esaldia, Joxemarik ere konpartituko lukeena: aurrera egin behar diagu!

Ez noa luzatzera, hauxe baita, neri behintzat, Joxemarik utzi didan lekukoa: hobeto edo okerrago, egun onak edo tristeagoak, pozez edo pattal beti aurrera!

Jaso dugu lekukoa Joxemari! herri honek, gure Euskadik, pasatakoak pasa, gertatutakoak gertatu, jasandakoak jasan, merezi duelako.

Bihotz-bihotzez besarkada bat Kortatar guztioi!

Gogoan baita ere terrorismoak jotako guztiok!

Agur eta ohore Joxemari!

Leer más...

jueves, 29 de julio de 2010

Kontzejupetik andramaixek

Guztion begietara mundua txikitzen doan heinean, herritarrek herriko festekiko duten lotura ere aldatzen doa. Gaur egun, esku-eskura geratzen zaizkigu milaka lagun erakartzen dituzten kontzertu erraldoiak, era guztietako ikuskizunak edota aurpegi ezberdinetako festak. Baina herrikoek, herriko izaten jarraitzen dute. Hala ere, ez dakit garai bateko erromeriek adinako zirrara sortzen duten gaurko jaiek. Askori entzun izan diet nola joaten ziren auzoetara igande arratsaldetan, txirrinduz, dantza saioa egitera. Gaur, ordea, taberna zuloetan dago dagoena. Kontua gozatzea da, horretarakoxe baitira festak. Gu saiatu, saitu gara egitarau erakargarri bat borobiltzen eta lortu dugulakoan nago. Haur, gazte eta helduekin pentsatu dugu, inork aitzakiarik ipini ez dezan kalera irteteko, herriko festek azkoitiar guztion topagune  izan behar baitute, elkarbizitzaren eredu. Azkoitiarrok, lanean eta bizitzan ahalegintzen garen bezala, jaietan ere ondo pasatzen dakigula erakutsi behar dugu. Herriak eta herritarrok merezi duzue-eta. 
Kontzejupetik andramaixek
View more documents from blogasier.

Leer más...

miércoles, 28 de julio de 2010

Ondo pasau andramaixek!

Guztion begietara mundua txikitzen doan heinean, herritarrek herriko festekiko duten lotura ere aldatzen doa. Gaur egun, esku-eskura geratzen zaizkigu milaka lagun erakartzen dituzten kontzertu erraldoiak, era guztietako ikuskizunak edota aurpegi ezberdinetako festak. Baina herrikoek, herriko izaten jarraitzen dute. Hala ere, ez dakit garai bateko erromeriek adinako zirrara sortzen duten gaurko jaiek. Askori entzun izan diet nola joaten ziren auzoetara igande arratsaldetan, txirrinduz, dantza saioa egitera. Gaur, ordea, taberna zuloetan dago dagoena. Kontua gozatzea da, horretarakoxe baitira festak. Gu saiatu, saitu gara egitarau erakargarri bat borobiltzen eta lortu dugulakoan nago. Haur, gazte eta helduekin pentsatu dugu, inork aitzakiarik ipini ez dezan kalera irteteko, herriko festek azkoitiar guztion topagune  izan behar baitute, elkarbizitzaren eredu. Azkoitiarrok, lanean eta bizitzan ahalegintzen garen bezala, jaietan ere ondo pasatzen dakigula erakutsi behar dugu. Herriak eta herritarrok merezi duzue-eta. 


Leer más...

miércoles, 21 de julio de 2010

Udako ikastaroak



Discurso ofrecido en el marco de los cursos de verano bajo el título "De la Ilustración a la innovación". Diserto sobre la identidad vasca y los valores en el siglo XXI. en formato pdf .

Leer más...